سلام!

 

 بهار اومد. زمستون بود و بهار رفته بود . بالاخره بهار اومد با

 

دو تا شعر . بهار می خواست دیگه شعر نگه ولی اگه شعر نگه که

 

نمیشه.اون وقت چه جوری غصه هاشو دور بریزه؟

 

شعر اول رو برای خاله فریبا جونم گفتم و دومی...

 

(یه جورایی از دلتنگی)

 

 

همیشه قصه های درونم

 

همان حکایت توست

 

کنایه های سکوتم پر از شکایت توست

 

به روی قلب پر از پینه ام شب و روز

 

هر آنچه می نگرم قصه و روایت توست

 

به فکرهای مرده از احساس می رسم

 

 صدای تو هم حامی درایت توست

 

دوباره مست و غزلخوان شدم تو را

 

سرود عشق من اما سرایت توست

 

 

میان موج ماه و خروش ستاره ام

 

نشسته ام تک و تنها بدون تو

 

و چه زیباست آن دمی که می بینم

 

چقدر خالی است جای قهرمان شبانه ام!!

 

چه جاودانه بود یاد تو درون من

 

دوباره گریه می دهدم کودک بهانه ام!